Pangadyeon alang sa Patay (#13520)

O Diyos ko! Kini ang Imong alagad ug ang anak sa Imong alagad nga mituo Kanimo ug sa Imong mga timaan, ug mipatumong sa iyang nawong nganha Kanimo, nga bug-os nga mibulag sa tanan gawas Kanimo. Ikaw, sa pagkamatuod, sa mga modulot ug kalooy, Mao ang labing maloloy-on.
         Tagda siya, O Ikaw nga Mao ang mopasaylo sa mga sala sa katawhan ug ang motabon sa ilang mga kasaypanan, sumala sa nahiangay sa langit sa Imong paghatag ug sa lawod sa Imong kalooy. Pasudla siya sa mga hawanan sa Imong ulosahong kalolot nga anaa na sa wala pa mamugna ang yuta ug langit. Wala nay laing Diyos gawas Kanimo, ang Kanunayng Mopasaylo, ang Labawng Manggihatagon.
*Ilitok ug balikbalikon sa makaunom (6) ang pagdalayeg nga “Allah’u’Abha,” ug unya pagabalikbalikon ka disenuwebe (19) ang matag usa sa musunod nga mga bersikulo:
         Kitang tanan, sa pagkamatuod, mosimba sa Diyos!
         Kitang tanan, sa pagkamatuod, moyukbo atubangan sa Diyos!
         Kitang tanan, sa pagkamatuod, maunungon ngadto sa Diyos!
           Kitang tanan, sa pagkamatuod, modalayeg sa Diyos!
           Kitang tanan, sa pagkamatuod, magpasalamat ngadto sa Diyos!
         Kitang tanan, sa pagkamatuod, mapailubon diha sa Diyos!
*(Kun ang namatay babaye, Ilitok: “Kini ang Imong babaye nga alagad ug ang anak sa Imong babaye nga alagad…”)

-Bahá'u'lláh
-----------------------

Pangadyeon alang sa Patay (#13521)

O Diyos ko! O Ikaw nga tigpasaylo sa mga kasal-anan, ang maghahatag sa mga gasa, ug ang mowagtang sa mga kasakitan!
         Sa pagkamatuod, ako nangamuyo Kanimo sa pagpasaylo sa mga kasal-anan kanilang mibiya na sa lawasnong sapot ug misaka na ngadto sa espirituhanon nga kalibutan.
         O Ginoo ko! Putlia ang ilang nga kalapasan, wagtanga ang ilang mga kagul-anan, ug ilisdi ang ilang kangitngit ngadto sa kahayag. Pasudla sila sa hardin sa kalipay, hugasi sila sa labing putli nga tubig, ug tugoti silang makasud-ong sa Imong mga kasilak diha sa labing hataas nga bungtud.

-`Abdu'l-Bahá
-----------------------

